Meer over

Deel dit nieuws

Blog: Arbeidsmarktcommunicatie 2.0

Ik was in gesprek met Bedrijf X. Tegenover me zat de Chief HR Officer. Een vriendelijke man met een mosgroen pak en pennen in het borstzak van zijn overhemd.“Ik denk dat het de krapte in de arbeidsmarkt is”, zei hij. Hij legde uit dat het niet aan het product lag, niet aan de technologie en niet aan de arbeidsvoorwaarden. Want dat hadden ze, producten, technologieën en arbeidsvoorwaarden. Ze hadden al een paginagrote wervingsadvertentie geplaatst in de Telegraaf. En toch was er niet één postacademisch opgeleide .NET specialist van 27 met 12 jaar werkervaring op afgekomen. Het was een waar mysterie.

Aan bedrijf X lag het dus niet. Aan het gekozen medium ook niet, want de Telegraaf heeft een enorm bereik en met een paginavullende full colour advertentie op zaterdag bereik je iederéén. Aan de advertentie lag het ook niet. Die was opgemaakt door een echt reclamebureau en het was een wonder dat die jongens al die woorden er in hadden gekregen. Aan de tekst lag het ook niet. Het begon met een verhaaltje over Bedrijf X en dat ze flexibel zijn en dynamisch en professioneel en gericht op kwaliteit. Een echte partner in ICT. “Partner, dat doet het altijd goed”, zei de Chief HR Officer. “Dat zei de Chief Marketing Officer. En die kan het weten, want hij doet dit werk al bijna veertig jaar. Alleen heette hij toen nog Chef Communicatie.”

Op het stuk over de flexibele kwaliteit van Bedrijf X volgde de vrolijke melding dat er door een reorganisatie een vacature was ontstaan voor een Sr. .NET Specialist. Daaronder een overzicht van taken en verantwoordelijkheden, de plaats in de organisatie en uitleg aan wie de Sr. .NET Specialist rapporteert. Want dat houdt Sr. .NET Specialisten enorm bezig: wat hun plaats in de organisatie is en aan wie ze rapporteren.

Daarna kwam het stuk van Eisen. Een halve pagina was dat ongeveer. Daarin werd verteld wat de potentiële kandidaat moest kunnen en weten. De absolute basisvereisten bestonden uit twaalf specialistische kennisgebieden waarvan de gemiddelde Sr. .NET Specialist nog nooit gehoord heeft, maar de Chief Executive Officer had gezegd: “Wie er desondanks verstand van heeft zal wel echt goed zijn.” Certificaten voor technologieën die elk moment ontwikkeld kunnen gaan worden waren een pré.

De voorlaatste alinea beschreef de sollicitatieprocedure: een eerste gesprek met een Regional Sales Manager, een tweede gesprek met een andere Regional Sales Manager en een Jr. HR Executive, een derde gesprek met de landelijk directeur, een assessment, een evaluatie van het assessment, een gesprek met de Chief Executive Officer en ten slotte een gesprek met het ontwikkelteam. Ergens na dat laatste gesprek zou, in het geval iedereen een positief oordeel had gegeven, een aanbieding gedaan worden.

Helemaal onderaan, tussen de uiteenzetting van de procedure en ‘Acquisitie op basis van deze advertentie wordt niet op prijs gesteld’ stond het hoofdstuk dat de kandidaat van zijn sokken zou blazen, zou overtuigen van het feit dat dit de werkgever van zijn dromen was en dat hij liever nog gisteren dan vandaag zou starten bij Bedrijf X:

“Aanbod: een marktconform salaris en goede arbeidsvoorwaarden.”

“Ach, er was wel degelijk Return on Investment,” had de Chief Financial Officer gegrapt,“want we hadden twee brieven ontvangen.” De eerste was van een detacheringsclub die nog wel een bankzitter wist van 63 jaar, tegen een wervingsfee van 25% over het bruto jaarsalaris plus vakantiegeld. De tweede begon met: “Geachte L.S. Ik weet ook wel dat ik niet de goeie papieren heb maar ik heb sollicitatieplicht.”

Beide kandidaten gingen niet door naar de eerste gespreksronde, maar er was geen man overboord. De Chief HR Officer had namelijk van de Chief Information Officer gehoord dat Bedrijf X druk dingen virtueel aan het implementeren was en in de uitvoeringsfase zelfs digitaal zou gaan met de arbeidsmarktcommunicatie. Het was een kwestie van weken. Dan konden ze op Monsterboard.

Dorothée Loorbach is presentatrice van het TV programma 'En dan nog even dit' op RTV Oost en heeft haar eigen marketingcommunicatiebureau genaamd ' Soundofconfetti'  waarmee ze zich voor een groot deel richt op arbeidsmarktcommiunicatieprojecten.